O ubezpieczeniach najczęściej myśli się wtedy, gdy pojawia się strach albo presja. Tymczasem prawdziwe bezpieczeństwo nie powstaje z impulsu ani z gotowego produktu. Powstaje z odpowiedzialności za konsekwencje – finansowe, rodzinne i biznesowe.
O tym, co naprawdę znaczy się zabezpieczyć, mówi Agnieszka Gierach-Zieja.

TheWomanPower.pl: Dlaczego tak często powtarzasz, że nie ma „dobrego momentu” na ubezpieczenie?

Agnieszka Gierach-Zieja:
Bo to mit, który daje ludziom złudne poczucie kontroli. W ubezpieczeniach liczą się dwa czynniki: wiek i zdrowie. Wiek działa automatycznie, a zdrowie potrafi zmienić się z dnia na dzień. Wystarczy jedna diagnoza albo podejrzenie choroby i nagle okazuje się, że to, co było dostępne wczoraj, dziś już nie jest. Dlatego odkładanie decyzji na „lepszy moment” często kończy się tym, że tego momentu po prostu nie ma.

Wiele osób kojarzy polisę na życie wyłącznie ze śmiercią. To nadal bardzo powszechne podejście.

Bo przez lata tak o tym mówiono. Tymczasem największa wartość polis ujawnia się za życia. Poważna choroba, nowotwór, udar, utrata zdolności do pracy – to są sytuacje, które rozwalają codzienne funkcjonowanie szybciej niż sama śmierć. Wtedy pieniądze nie są „dodatkiem”, tylko narzędziem decyzyjnym. Dają dostęp do leczenia, rehabilitacji, czasu, którego w systemie publicznym często po prostu nie ma.

Często podkreślasz, że nie istnieją polisy „od wszystkiego”. Dlaczego to takie ważne?

Bo brak tej świadomości prowadzi do rozczarowań i poczucia krzywdy. Każda polisa działa tylko w zakresie zapisanym w umowie. Nie ma produktu, który zabezpieczy każdą możliwą sytuację. Ubezpieczenie to kontrakt, a nie obietnica. Jeżeli ktoś mówi, że „polisa zawsze zadziała”, to znaczy, że nie tłumaczy uczciwie, jak ten mechanizm wygląda.

Jakie błędy widzisz najczęściej w decyzjach dotyczących zabezpieczenia rodziny?

Jednym z największych jest wspólna polisa dla pary. Na papierze wygląda rozsądnie i taniej, ale życie bardzo szybko weryfikuje takie założenia. Rozstania, rozwody, konflikty finansowe sprawiają, że jedna osoba przestaje opłacać składkę i ochrona upada dla obu stron. Oddzielne polisy nie są brakiem zaufania, tylko zabezpieczeniem niezależności. Każdy powinien mieć swoją ochronę, niezależną od relacji.

A co z dziedziczeniem i przekazywaniem środków? To temat, który wiele osób odkłada.

I właśnie dlatego robi się problem. Sama polisa nie wystarczy. Kluczowe jest to, kto jest wskazany jako uposażony i czy te dane są aktualne. W przeciwnym razie pieniądze trafiają do masy spadkowej i uruchamiane są długie procedury. W sytuacjach kryzysowych czas ma ogromne znaczenie, a formalności potrafią go skutecznie zabrać.

Dużo mówisz o porządkowaniu dokumentów. Dlaczego to takie istotne?

Bo w kryzysie nikt nie ma głowy do domyślania się, gdzie są polisy, rachunki, zobowiązania czy pełnomocnictwa. To, co dla właściciela jest oczywiste, dla bliskich często jest kompletnie nieczytelne. Jeden uporządkowany zestaw dokumentów potrafi oszczędzić miesiące chaosu i stresu. To nie jest kontrola – to odpowiedzialność.

Jak wygląda to w przypadku przedsiębiorców, szczególnie prowadzących jednoosobową działalność?

Jednoosobowa działalność gospodarcza kończy się wraz z właścicielem. Bez zarządcy sukcesyjnego, bez pełnomocnictw i jasnych instrukcji firma po prostu staje. Faktury nie są wystawiane, pieniądze nie wpływają, zobowiązania zostają. Ubezpieczenie jest ważne, ale samo w sobie nie rozwiązuje problemu. Musi być elementem większego porządku: prawnego, finansowego i operacyjnego.

Często pojawia się temat polis „pod kredyt”. Jak je oceniasz?

Trzeba jasno powiedzieć: bardzo często chronią one interes banku, nie właściciela. Ubezpieczenie na kwotę pozostałego zadłużenia nie ma nic wspólnego z realną wartością nieruchomości ani kosztami jej odtworzenia. Oszczędzanie na składce może wyglądać racjonalnie, dopóki nie wydarzy się coś, co brutalnie obnaża skalę niedoubezpieczenia.

Gdybyś miała zostawić jedną myśl na koniec – jaką?

Bezpieczeństwo nie jest dokumentem ani produktem. Jest procesem, który trzeba aktualizować razem z życiem. Polisa nie zdejmie z nas odpowiedzialności, ale może sprawić, że konsekwencje trudnych zdarzeń będą do udźwignięcia. Najgorszą decyzją jest odkładanie jej w nieskończoność.